آذین :

فرنوش یه واقعیت تلخ رو به درستی گفتی. این هم یکی دیگه از رسم های نا عادلانه ی ما آدم هاست که همیشه گوشمون رو خوب به صداهای بلند میدیم و در وقابلش عکس العمل نشون می دیم و در عوض سکوت و آدمهای ساکت رو یا نمی شنویم یا نمی بینیم. تلخه تلخ

آذین - June 19, 2010 3:42 AM

سما :

سلام
عالي بود اين پستت. عالي . ممنون.

سما - June 19, 2010 2:52 PM

پونه :

ما هميشه صداهاي بلند را ميشنويم

پونه - June 19, 2010 8:55 PM

fava :

عاشقتم ... ف

fava - June 20, 2010 12:40 AM

آذین :

یه چیزی رو اون شب که کامنت اینجا گذاشتم یادم رفت بگم و او ن اینکه اگر چه که رسم ما آدمهاست که صداهای بلند رو بشنویم و سکوت رو نا دیده بگیریم ولی خوبیش اینه که رسم خدا بر عکس رسم ما آدماست. خدا به گفته ی خودش شکیبایان و صابرین رو دوست داره و این دوستی خدا چیز کمی نیست که نصیب اون ماخوذ به حیایی میشه که محکم ساکت و صبور ایستاده.  

آذین - June 21, 2010 4:59 PM