|
« خمیر دندون! |
صفحه اول نامهها
| پیشاپیش روز مادر مبارک! »
حالم بده!
کوچه پشتی را دوست دارم چون هم نزدیک است هم شلوغ هم نادیدنی هم دنج برای گم شدن و گم کردن
این کوچه پشتی محل قرار آدمهای بی قرار است
باورش زیاد سخت نیست برای منی که مسیر خانه ام از کوچه پشتی است
دیروز که کفش پاشنه بلند سبز فسفری ام پوست پایم را بی رحمانه ولی آرام آرام کنده بود و جایش گزش آزار دهنده ای پشت پایم را در بر گرفته بود در راه برگشت به خانه هر هفت هشت قدم برای اینکه درد کمتر بشود کفش را در می آوردم تا بادی به پوستم بخورد و خون سریع خشک شود بلکه التهاب نیز کم شود شاهد روابط انسانی بودم
هر از چند گاهی شاید هم گاه گاهی شاید هم بطور پیوسته از این روابط خواهم نوشت
لينكها به اين نامه
آدرس اين نامه:
http://www.moayeri.ir/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/619
ارسال نظر
|
نظرات
دالتون :
سلام باجي جان.نه خبر از کجا؟
تو از کوچه پشتي بنويس ما هم از آلاچيق بغلياااااو روابط انساني بسيار عميق تر و پيچ واپيچ تر
دالتون - May 30, 2010 7:19 PM
فرنوش :
دالتون جون اون چیزی که توی آلاچیق بغلی بود که من اینجا هم ندیدم از اون جور ماجرا ها!
فرنوش - May 30, 2010 10:33 PM