کوچه پشتی هیچ خبری نبود
و من در کوچه پشتی بودم
داشت یادم میرفت که دوباره به یاد آوردمش
یادش هم دیوانه کننده بود
تصویر آخر لب هایش بودند نیمه باز که دندانهای سفیدی را حجاب بودند و آب زلالی در گردش دهان
وه که چه حسرت انگیز بود
یادم تو را فراموش!