پونه :

وقتي نوشته ات رو خوندم ياد اين شعر افتادم فرنوش عزيز:
دست بردار از اين در وطن خويش غريب!
بعضي وقتها اينقدر غصه ي آدم بزرگ ميشه كه ناي هر سخني رو از بقيه مي گيره.
نميدونم بهت بگم صبور باش...ولي تا كي؟
نميدونم بهت بگم طاقت بيار ...ولي چطوري؟
فقط مي دونم كه اشكام همينطور داره مياد و نميدونم به خودم چطوري دلداري بدم!

پونه - December 5, 2009 10:04 PM

آذین :

اولا که چه عروس نازنینی هستی که وقتت رو قسمت میکنی ثانیا در مورد سویا باهات موافقم لوبیا پلو ها و ماکارونی های من با سویا درست میشن و خیلی هم خوبه و مغذی. ثالثا فعلا مواظب خودت وسرما باش به قول مامان بزرگم زن بعد از زایمانش بدنش مثل چینی شکسته یی که پیوندش دادن می مونه باید خیلی مراقبش باشه خصوصا در برابر سرما و می گن 40 روز اول از همه مهمتره. ما که نمی دونیم خواهر جان ولی همیشه به حرفای مامان بزرگ گوش دادیم:) 

آذین - December 7, 2009 10:08 PM