فریماه :

ای بابا!ننه دلمو خون کردی

فریماه - January 6, 2008 10:18 PM

سیما :

فرنوش جان همین حسی که این خاطرات دیگه دست یافتنی نیستند، این که حتا با دیدن اون آدم ها دیگه اون حس رو نداری، همین دور از دسترس بودنه که اینقدر شیرینش می کنه.

سیما - January 8, 2008 10:30 AM

فریور :

سلام عجب سبک منحصر به فردی در نوشتن دارید واقعاً مطالب شما خوندن داره حالا هم به خاطر محتوا هم به خاطر سبک نوشتاری خلاصه کلی جالب بود من که خودم یه پا وبگرد الاف به حساب میام زیاد با یک هم چین نوشته هایی برخورد نمی کنم ظاهراً شما از دوران خردسالی وبلاگ نویس قهاری بودین و زوایا و خفایای هفت کتل این سرویسهای نوشتاری وبلاگی رو یک دور ختم به کل کردین البته همین که به جای وبلاگ از سایت بهره می جویید خودش حای خرسندی داره چرا که حداقل مطالبتون حفظ می شه و مثل این وبلاگها انشاءالله ناگهان به فنا فی الله نمی ره خوب فکر کنم چونه نوشتاریم گرم شده و الان لازم یکی من رو از برق بکشه تا تمام سیستمهای صوتی و تصویری شهر دچار اختلال تشده و جنگ جهانی سوم راه نیفتاده و نره برابری دلار در مقابل یورو دچار نوسان نشده از خوندن سایتتون ( یا به قول بچه های فرهنگستان پایگاه شبکه ای جهانی تون ... ! ) خیلی مشعوف گشتم اگر عمری باقی بود باز هم سر می زنم

فریور - January 8, 2008 7:28 PM

آدم :

:(

آدم - January 9, 2008 9:58 AM

باد صبا :

آن ها را هم كه ببيني گريه مي كني.

باد صبا - January 9, 2008 5:09 PM

هادی :

من هم یه همچین دوچرخه ای دارم که اون هم بزرگ نشد، اما پیر شد، خیلی پیر!
برای آدمای اون زمونا دلم تنگ شده ولی نه برای الان اون آدما... احتمالاً چون ما آدمیم و بزرگ شدیم.
...
دوست دارم به کودکی برگردم.

هادی - January 13, 2008 2:38 PM

مریم :

سلام
وبلاک قشنگی که زیبائی اش را به احساس پاک و صداقت نویسنده اش مدیون است
موفق باشید

مریم - January 14, 2008 1:37 AM

Moeeni :

خیلی عالی نوشتین ... دلم برای دوچرخه آبیم تنگید!

Moeeni - January 15, 2008 12:47 PM

diba :

سلام - امسال دنبال مراسم شام غریبان نیستی باز آدرس بدم بیای از پشت در برگردی؟

diba - January 16, 2008 3:37 PM