|
« پاييز نامه! |
صفحه اول نامهها
| عجيب ترين خوابي كه ميبينم! »
كلمه ها از اينكه بخوان دور هم جمع بشن، فرار مي كنند. فقط اينها اعتصاب نكردند:
من چه كنم؟ خدايا من چه كنم؟ خدايا فردا پشيموني راهي نداره خودت يكجوري بگو چيكار كنم؟ نمي خوام فراموشش كنم. مثل خيلي ها!
مي فهمم دردتو داري ازم قايم ميكني!
لينكها به اين نامه
آدرس اين نامه:
http://www.moayeri.ir/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/298
ارسال نظر
|
نظرات
م س ا ف ر :
پشیمونی فایده نداره دیگه
چشات باید بارون بباره دیگه
م س ا ف ر - October 18, 2007 12:04 AM