« اشك ابرها | صفحه اول نامه‌ها | واژه »


يا ارحم الراحمين

بار سنگيني
را
به دوش مي كشيم
گاهي كسي طعنه اي ميزند
دلمان ميشكند
اشكمان جاري ميشود
گاهي هم كسي همراهيمان ميكند
به اميد مددي هستيم شايد هم معجزتي
تا
راه به اين دشواري باورمان شود
شايد كسي نگفت كه مقصد كجاست و
شايد ما تاب و توان بريده ايم
چه كسي ميداند؟!
پس سكوت مي كنيم
و به راه ادامه ميدهيم


 

لينك‌ها به اين نامه

آدرس اين نامه:
http://www.moayeri.ir/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/159


نظرات

sima :

چرا کم می نویسی؟ :-(

 

sadaf :

گاهي نگرانت مي شم....

 

احسان :

يا ارحمن الراحمين
چه كسي مي داند
پس سكوت مي كنيم و توكل بر تو
كه تويي قادر و توانا به هر كاري و به هر معجزتي
اي خداي بزرگ خيلي وقته خواهر جونم رو خندان نديدم خودت يه كاري كن خواهر جونم از ته دل بخنده و شاد بشه
آمين يا رب العالمين

 

kleenex :

ye zare ajib bud in post, omidvaram hame chiz khub bashe

 

ساناز :

شايد بهترين كاره ...سكوت رو مي گم ...راستي سلام

 

م س ا ف ر :

سکوت حرف آخر است.

 

diba :

و به راه ادامه ميدهيم.... به قول بزرگی : دلا در عاشقی ثابت قدم باش.

 

diba :

و به راه ادامه ميدهيم.... به قول بزرگی : دلا در عاشقی ثابت قدم باش.

 

sima :

negaraanam. Chera neminevisi? delam tang shode ke benevisi

 

porteghal :

راهی بجز ادامه دادن داریم؟

 

spider :

سلام!
آری باری سنگین بر دوشهامان هست...
دستی میخواهم که بار را بردارد و رها شوم از این همه سنگینی...
من میدانم که آن دست هست ...

سبز باشی.

 

صدف :

حالت خوبه؟نمي خواي يه خبري از خودت بدي؟

 

اكسيژن :

سلام فرنوش جان! كم پيدايي حالت خوبه؟!اميدوارم دوباره زودتر بنويسي همتون هم سالم و سرحال باشيد

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007