- ديروز سالروز آزادي نحيف بود. خيلي ها از 18شهريور- سالروز دسگيري نحيف – بهم گفتند که خاطرات روزهامو بنويسم ولي راستش اونقدر بهم سخت گذشته بود كه دلم نمي خواست با نوشتنشون ياد اون روزها بيافتم. البته همه چيز را هم نمي تونم بنويسم.
اون روزها يكي يكي از جلوي چشمهام مي گذره .واقعا هيچكس به جز احسان كه از حالم بيشتر باخبر بود ندونه كه چي بهم گذشت،‌ واقعا توي اون دوران سنگ صبورم بود.
توي دفترچه خاطراتم كه در واقع ورژن قديمي اين وبلاگه همه اون روزها تك تك نوشته شده.
مرور كه مي كنم مي بينم امسالم از پارسال خيلي بهتره. حداقلش اينه كه يك نفر از دفتر زندگيم پاك شده و جاش كلي آدم جديد ثبت شده و ديگه روز تولدم،‌ روز انتقام از خودم نيست.

2- امروز با نحيف چت مي كردم و في البداهه يه چيزي از خودم در بكردم و نحيف هم گفت كه بنويسم توي وبلاگم و از اونجاييكه من دختر حرف گوش كني هستم،‌ اين كار را انجام مي دهم:
( قبلا بايد توضيح بدم كه "موشي" لقبي است كه وقتي لاو مي تركد، خانواده ما به يكديگر نسبت مي دهند و هيچ مونث و مذكر ندارد. البته در اينجا مخاطب نحيف مي باشد و چون اين اسم عربي مي باشد ترجيحا لاو تركاندم كه شعرم حالت ايجاز بگيرد.) با توجه به بالا بودن مخاطبان وبلاگم اين شعر به دو زبان ارائه مي گردد:

فارسي:
موشي موشي كوشي كوشي ؟؟؟
موشي موشي خونه به دوشي!!!
موشي موشي تو سخت كوشي!!!
موشي موشي اسباب به دوشي!!!
موشي موشي خانه كوشي؟؟؟؟
خانه كوشي؟؟؟ موشي بار به دوشي
عربي :
النحيف : أين البيت ؟؟؟
النحيف: الاسباب و الاثاثيه في اليد!!!
النحيف: انت المجّد!!!
النحيف: الاسباب و الاثاثيه في اليد!!!
النحيف : أين البيت ؟؟؟
النحيف: الاسباب و الاثاثيه في اليد!!!

3- از ديشب تا صبح كه نحيف بره سر كار چهار مرتبه بهش گفتم كه غذاتو كه مي بري يادت باشه نون لواش هم ببري ،‌ سه دفعه هم اون بهم گفت كه سر راهم نون بربري تازه مي خرم و لازم نيست كه نون ببرم. فكر مي كنم كه آلزايمر گرفتم چون هر بار كه مي گفتم نون هم با خودت ببر خوشحال بودم كه يادم نرفته كه بهش بگم نون ببره و اصلا يادم نبود كه اون مي خواسته بربري بخره.
4- از مطلب بالا مي توان فهميد كه كمال همنشين ( زن ترك ) در نحيف ( اصفهاني )اثر گذار بوده!!!!